روستای الارز در 45 کیلومتری
گلوگاه در 5 کیلومتری جاده سفید چاه به سرخ گریه قرار دارد،
روستای الارز با روستاهای پیته نو واندرات و استارم و گد چشمه همسایه است
این روستا با 1000 نفر جمعیت یکی از زیباترین مناطق بخش کیاسر هزار جیریب از چشم اندازهای بسیار زیبای طبیعی وجنگلی برخوردار است.
باغها و جنگلهای سر سبز و زیبایش چشمها را محو تماشای خویش میکند.
تاریخ این روستا را میتوان از امام زاده عبدالله آن بدست آورد که حداقل به قرن سوم و چهارم هجری قمری بر میگردد.
درایام تابستان،
روستای الارز میزبان دهها خانواده مازندرانی و گلستانی است که در سایه درختان و اطراف سرچشمه وجوی زیبا و زیر درختان امام زاده عبدالله این روستا به سر میبرند.
بعد از پشت سر گذاشتن
روستای الارز به سمت روستای گت چشمه مسیری را که در پیش میگیرید شما را به سمت آستانه
مبارکه امام زاده عبدالله راهنمایی میکند درختهای سر به فلک کشیده و منظم و یک دست نخستین چیزی است که به چشم میخورد, بقعه امام زاده از لابلای درختان پدیدار است
این بقعه در یکی از زیباترین نقاط
روستای ...مشاهده کامل متن الارز واقع شده است.
مردم
روستای الارز و روستاهای مجاور و مسافرین از قدیم الایام برای این بقعه احترام ویژه ای قائلند . در ایام خاص به ویژه در فصل تابستان به زیارت معصوم زاده مشرف میشوندوحوایج خودرا ازاین امامزاده عظیم الشان طلب میکنند.
قبرستان الارز دومین قبرستان قدیمی بعد از سفید چاه است. روستاهای مجاور الارز قداست ویژه ای برای خاک این مزار قائلند علی رغم بعد مسافت اموات خود را در این قبرستان به خاک میسپارند
از آثار باستانی و قبرستانهای قدیمی و مناطقی که بنام مله معروف است مشخص میگردد که این روستا در این مکان فعلی نبود و بلکه چندین بار تغیر مکان داده است مانند : آهنگر محله - سالار محله یا به زبان محلی : سر مله میگفتند.
قبرستانی که در این سر مله واقع شده و یا قبرستانی که در سر چشمه واقع شده است نشان از قدمت تاریخی روستا میباشد.
زمینهای کشاورزی که الان تبدیل به جنگل شده اند مثل : چکل کین که سنگ کاچای آن هنوز باقی است که این هم نشان از قدمت تاریخی روستا است وجود تپه قدیمی معروف به گت تپه در شمال روستا که به نقل بزرگان روستا شاه نشین بوده و اثرات مسکونی آنرا اهالی محل به روایت آقای مسلم رضایی به همراه چندی از دوستان دیگر تنوری را از زیر خاک در آوردن و جالبتر آنکه برای انتقال آب به بالای این تپه لولههای سفالی که در زبان محلی به آن گنگ میگفتند، آب را از امام زاده که بالاتر از تپه است و از نظر ارتفاع هم مساوی میباشند ، استفاده مینمودند.
به این صورت که آب سرازیر میشد سرعت میگرفت و به بالای تپه پرتاب میشد که در بالای تپه هم گودالی به عمق دو متر وجود داشت که شواهد نشان میدهد توسط فردی حفاری شده است.
در امتداد همین گت تپه ٣ تپه دیگر وجود دارد که در بالای آنها هم آثاری از قدیم باقی مانده است نمونه اش تپه ای که زمینی که مرحوم قنبر بالای آن است چاله هایی دارد که به عنوان سنگر از آن استفاده میشد اما حکایت این چالهها برمیگردد به دوران رضاخان که بالای امام زاده زمینی وجود دارد بنام فرق زمین که اردوگاه ارتش شاه بود و از این تپهها بعنوان سنگرهای دیدبانی استفاده میکردند
تپه ای دیگر معروف به
انار تپه است که در قدیم بعنوان آتشگاه و راهنمای مسافرین از آن استفاده میکردند تپه هایی که در آن آتش روشن میکردند یکی در استارم و یکی هم در
انار تپه قرار داشت
یک قبرستان قدیم هم در پایین روستا واقع شده که در عرف مردم به نام قبرستونی معروف است یک نقل است که این قبرستان متعلق به اهالی روستای خرکشت است که در کنار چشمه پایین روستا معروف به چشمه سر چادر زده بودند و به علت بیماری آنجا ساکن شدند و بعضی هم مردند و باقی هم به
مازندران کوچ کردندکه از محل اسکان آنها اطلاع دقیقی در دست نیست یک نقل دیگر اینکه این قبرستان متعلق به کبریها هم بوده ولی چیزی که نشان میدهد خلاف آنرا ثابت میکند چون اجساد به سمت قبله دفن شدند.
سر چشمه روستا چشمه ای است که نزدیکی جنگل قرار گرفته از آن به آب معدنی خالص تعبیر میکنند.
در هر ثانیه 1000 لیتر آب دهی دارد این آب برای درمان بیماریهای جلدی موثر است.
واقع شدن این چشمه در حاشیه جنگل چشم اندازهای زیباو سرسبز را ایجاد کرده قابلیت سیاحتی آن را به طور چشم گیری افزایش داده است
رود خانه موسوم به گت چشمه دره که در مسیر
روستای الارز و گت چشمه واقع شده بخشی از زمینهای شالیزاری الارز دره و ببر خاسه را سیراب میکند نهایتا از طریق شهرستان
نکا به دریای خزر میریزد هر ساله فصل تابستان جمعی از اهالی به ویژه جوانان مهاجر در حاشیه این رودخانه اوقات فراغت خود را سپری و از جاذبههای طبیعی آن بهره میبرند
چیزی که بر جاذبه این رودخانه افزوده است اولا خاصیت ضد رماتیسمی و گرم بودن آب آن است ثانیا میوههای جنگلی حاشیه رودخانه آبشارها و استخرهای و پارک جنگلی آن میباشد اهالی محل ترجیح میدهند برای شنا از این آب استفاده کنند آب شرب محل را آلوده نکنند.
محصولات عمده روستا گندم، جو، برنج،
سیب زمینی، عدس، آفتاب گردان، سیب، گردو، آلبالو، گیلاس،
آلو و ازگل میباشد.
منبع:
http://www.tabnak.ir/fa/news/331834
http://www.iranvillage.ir/article-print-5253.html
http://elarz.mihanblog.com/
http://www.khabaronline.ir/detail/192767/society/fun
http://avatares.persianblog.ir/page/4